ตุ่นทะเลพเนจร

วันนี้บอกได้เลยว่าผมอยากจะบ้า...

ทั้งต้องมาปรับงานตามที่นายสั่ง

ทั้งต้องโดนเหน็บแนมจากเรื่องดังกล่าว

ทั้งต้องมาทำงานที่ต้องส่งพรุ่งนี้ให้เสร็จ

บ้าบออะไรนักหนากันว่ะ!!!!

ผมนั่งเปิดคอม

กำลังจะทำงานต่อ...

ผมตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

กดโทรหาเพื่อนเก่า...หวังจะได้ระบายเรื่องในใจอยู่เล็กๆ

ตรู้ด......

"หวัดดี!!!"

เสียงแรกที่ผมได้ยินคือเสียงหัวเราะ

ในวินาทีนั้นผมคิดว่า การระบายเรื่องในใจก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป

แค่ได้หัวเราะก็พอ...

เรื่องทุกเรื่องอยู่ที่มุมมองของเราเอง...