ตุ่นทะเลพเนจร

นานแสนนานมาแล้ว...

ตัวผมเองนั้นเกือบลืมไปซะสนิท ว่าแท้จริงแล้ว จุดประสงค์ที่ผมก่อตั้งบล๊อกนี้มา

นั้นแท้จริงก็เพื่อเอาไว้สำหรับโพสต์งานแฮนด์แมด!!!

แต่ก็จำไม่ได้เหมือนกัน ว่าเพราะเหตุผลอันใด บล๊อกนี้จึงเปลี่ยนไป เป็นไดอารี่บล๊อกซะอย่างนั้น

แต่ในที่สุด ผมก็ได้มีโอกาสทำงานแฮนดฺแมดกับเขาอีกคราสักที

ซึ่งงานชิ้นนี้เป็นของขวัญวันเกิดให้เพื่อนผมนั่นเองครับ!!!

ไม่พูดพร่ำทำเพลงขอสาธยายงานเลยละกันนะครับ

งานชิ้นนี้ได้แรงบัลดาลใจมาจาก mind map ที่ติดอยู่บนฝาตู้เย็นที่บ้าน
ที่เขียนว่า "วันนี้กี่อารมณ์?" แต่ครั้นไอ้เราจะทำให้ครบทุกหน้า ก็เกรงว่ามือไม้จะหงิกงอเสียก่อน
(กระดาษแข็งตัดยากมากมาย แถมตัดแล้วดันเบี้ยวเพราะความหนาของมันอีก T T)


มาดูหน้าตาของอีกสี่อารมณ์กันครับ
(อารมณ์แรกสุด "ยิ้มร่า" )


อันนี้ "ยิ้มหวาน"


อันนี้ "มึนงง"


อันนี้ "ร้องไห้" (เอาไว้ใช้เวลาทำงานแล้วโดนเจ้านายดุ)


สุดท้าย "เคือง"



วิธีการทำ

วัสดุที่ใช้ในการทำโมเดล ได้แก่ แผ่นไม้(แบบที่ใช้ทำงานวิทย์) กระดาษแข็ง กระดาษชานอ้อย และลวด
ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกที่ผมใช้สีอะครีลิคในการทำงานประเภทนี้ ซึ่งนับว่าประทับใจมาก เพราะติดเนื้อวัสดุดีมากแต่ข้อเสียคือแห้งเร็วไปนิด กับอีกอย่างคือพอลงสีไปแล้ว ลงทับใหม่ยากมาก
(สังเกตุที่อักษร To Day I Feel) ต้องโปะสีหลายรอบกว่าจัลงทับได้สนิท

ด้านหลังใช้ที่หนีบกระดาษในการทำที่ยึดสำหรับเปลี่ยนหัวตัวการ์ตูน



อักษร To Day I Feel ตอนแรกทำไว้เป็นสีฟ้า แล้วเปลี่ยนมาเป็นสีส้ม



ที่หนีบรูป เป็นจุดเดียวที่ใช้วัสดุยึดติดคือ ปืนกาว ซึ่งจุดอื่นใช้เพียงกาวลาเท็กสำหรับงานไม้



แบบ อีโมชั่น นั่งตัดอยู่นานสองนาน ซึ่งตัดออกมาก็ไม่ค่อยจะกลมเท่าใหร่
เพราะกระดาษหนามาก ถึงจะลงที่ผิวได้กลม แต่ถ้าใจไม่นิ่งพอ ขอบก็เบี้ยวได้ง่ายๆเลย
T T



งานลวดดัดที่ผมค่อนข้างถนัด ทำเป็นรูปผีเสื้อตอมดอกไม้
ซึ้นครั้งนี้ถูกใจมากเพราะลงสีได้ด้วย ^ ^





สรุปแล้วงานนี้ก็เป็นชิ้นงานที่ผม ทำในรอบสองปีเลยทีเดียว เพราะเผอิญต้องไปสาละวนกับมรสุมชีวิตมาพักใหญ่ๆ แต่คาดว่าหลังจาเกเดือนเมษา คงจะมีผลงานให้เพื่อนๆมาติชมได้อีดเช่นเคยแน่นอนครับ

งานชิ้นนี้ผมติดใจเพียงอย่างเดียวคือเซนส์ด้านการใช้คู่สีของผมมันกากบรม T T ถ้าใครมีข้อแนะนำ ขอติงจุดนี้ให้หนักเลยนะครับ



----------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------

คุยกันท้ายเอนทรี่

 คาดว่าอีกไม่เกินสองเอนทรี่ ผมก็ต้องไปออกทะเลกับเขาอีกคราแล้วล่ะครับ

และคราวนี้ก็ไปนานถึง 75 วันเลยทีเดียว

หนึ่งปี่ที่ผ่านมา ซึ่งนับเป็นปีที่สองที่ผมประคองบล๊อกนี้มาได้ แบบไม่ได้จับเข้าโหลดอง

ต้องขอยอมยับว่าตั้งแต่ปลายปี 52 ที่ผ่านมา ไม่ค่อยมีเวลาอั๊พเท่าใหร่นัก เพราะงานในปีนี้ประดังเข้ามาอย่างมากมาย แต่ผมก็ขอรับรองว่าในปีนี้ หลังจากผมกลับมาจากออกทะเล ก็คงจะได้มีเรื่องราวดีๆมาโพสต์ในบล๊อคนี้อย่างต่อเนื่องกว่าปีที่แล้วนะครับ

(มีโครงการลับอุปไว้เพียบเลยล่ะขอบอก)

พบกันเอนทรี่หน้าครับ

me\ สอบ Final ลุย!!!