ตุ่นทะเลพเนจร

สิ่งที่คุณได้จากการเดินทาง...

คือการรับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ

วันนี้ 19 กรกฏาคม 2551 เสียงเพลง Ninin Sankyaku ที่ตั้งไว้ในไอพอดปลุกผมให้ตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่อยากจะผจญภัยเต็มที่ ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวและสำรวจสัมภาระที่ต้องเอาไป กล้อง เป้ สมุดโน๊ต สมุดสเก็ต ไอพอด มือถือ กระเป๋าเงิน  

เมื่อทุกอย่างพร้อมผมจึงก้าวออกจากบ้านด้วยอารมณ์ที่เบิกบานเต็มที่ดั่งเสียงเพลงที่ปลุกผมเมื่อเช้า

แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากผมเกิดขี้เกียจและไม่ยอมออกจากบ้านล่ะ?

บน รถสองแถวคันหนึ่ง

 ผม:ขอโทษครับรถคันนี้จอดหน้าเมืองโบราณรึเปล่าครับ

ลุงคนหนึ่ง:อืมจอดๆ

เวลาผ่านไประยะหนึ่ง....ผมลุกขึ้นมา ยืนรอทำท่าจะลง

ลุง:ยังไม่ถึงนะหนู

ผม:ครับ

เวลาผ่านไปอีกอึดใจ

ลุง:เอาล่ะลงป้ายนี้ล่ะ

ผม:ขอบคุณมากครับ

หากผมนอนอยู่กับบ้านละก็ผมคงไม่ได้หัดเดินทางด้วยตัวเองและคงไม่ได้รับรู้ถึงความเป็นสยามเมืองยิ้มเช่นนี้

พนักงานต้อนรับ: สวัสดีค่ะมากี่ท่านคะ(กล่าวพร้อมรอยยิ้ม)

ผม:คนเดียวครับ

พนักงานต้อนรับ:  จะเที่ยวแบบใหนดีคะ

ผม: ปั่นจักรยานครับ

พนักงานต้อนรับ:  งั้นเชิญไปซื้อตั๋วตรงนี้ก่อนนะคะแล้วไปซื้อตั๋วจักรยานตรงนั้นต่อเลยค่ะ

และพนักงานสาวในชุดไทยก็พาผมไปซื้อตั๋วตลอดจนจักรยานเสร็จสรรพ

หากผมนอนอยู่กับบ้านละก็ผมคงไม่มีทางได้รับรู้ว่าประเทศเรามีการบริการนักท่องเที่ยวที่อบอุ่นเช่นนี้

เอ้าเลือกจักรยานได้เลยหนู!!!

หากผมนอนอยู่กับบ้านผมคงไม่มีทางได้ปั่นจักรยานระบบTSB (ีน super break) ดีๆเช่นนี้(คันอื่นมีมากมายทำไมนึกครึ้มอยากปั่นคันนี้ก็ไม่ทราบ

 หากผมนอนอยู่กับบ้านผมคงไม่มีทางได้รับรู้บรรยากาศดีๆแบบนี้ว่ายังคงมีอยู่ในประเทศ

 ช่วงพักกลางวันที่แถวๆตลาดน้ำ

ติดๆตี๊ๆติดๆ(ริงโทนเสียงบ้าไรก็มะรุ)

 ผม :สวัดดีครับ

???:สวัสดี่ะพี่ฝุ่นตื่นรึยังคะ?

เสียงกล่าวอรุณสวัสดิ์(ตอนเกือบเที่ยง)จากน้องสาวที่น่ารัก โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบกันระหว่างที่ผมพักกลางวันทำให้รู้สึกว่าบรรยากาศที่ ดีอยู่แล้วของตลาดน้ำก็รู้สึกดีขึ้นไปอีกได้เหมือนกัน

ซึ่งหากผมนอนอยู่กับบ้านผมก็คงไม่ได้มีบรรยากาศเช่นนี้แน่นอน

 ระหว่างที่ผมกำลังปั่นจักรยาน ก็ขี่ผ่านบริเวณที่เขาเลี้ยงกวางและวัว

ครืดดดดด!!!(เสียงเอฟเฟกต์ประกอบการเบรกจักรยานระบบTSB)

ผม: (มองไปที่กวางน้อย)

กวาง:(ไม่สน)

ผม:(หยิบกล้องออกมา)

กวาง:(หันขวับมาที่ผมและยืนตัวแข็งทื่อ)

ผม:(ตกใจนึกว่าทำให้กวางกลัว แต่พอผ่านไปลสักสามสิบกว่าวินาทีมันก็ยังยืนทื่อแบบนั้น)

ผม:(กดชัตเตอร์...เก็บกล้องเข้ากระเป๋า)

กวาง:(เลิกยืนทื่อเดินชมนกชมไม้ต่อไป)

หากผมนอนอยู่กับบ้านผมคงไม่ได้รับรู้ความน่ารักของสัตว์โลกว่ายังมีสัตว์น่ารักๆที่พยายามแอบแบ๊วกับกล้องอย่างสุดชีวิตเช่นนี้อยู่

 บรรยากาศสบายๆยามบ่าย

พักอีกสักรอบ

หากผมนอนอยู่กับบ้านคงไม่ได้เรียนรู้ว่าแซนวิชยามาซากิ ที่อบในกระเป๋ากลางแดดเปรี้ยงๆ ก็ทำให้ผมเป็นอาหารเป็นพิษไปได้หลายวันเช่นกัน

เอาล่ะในเมื่อกล้องแบตใกล้หมดแล้วก็ชวนน้องสาวไปเที่ยวสักที่ดีกว่า

ว่าแล้วก็โทร... และก็นั่งรถเข้ากรุงเทพ

ขอขอบคุณจักรยานระบบ TSB ที่พาผมไปยังที่ต่างๆและขอขอบคุณที่เอ็งทำให้พื้นรีบอกซ์ครูโปรดข้าสึกไปมากโขอยู่

และขอขอบคุณพ้องฟ้าที่ให้แสงดีๆและบรรยากาศดีในการตะลอนถ่ายรูปในวันนี้

หากวันนี้เจ้าไม่แจ่มใสแล้วข้าคงนอนอยู่กับบ้านั่นแล

ให้คำบรรยายภาพโดยตุ่นทะเลกลการ

ภาพและคำบรรยายทั้งหมดเป็นเรื่องจริงที่ถูกปรุงแต่งเพื่อความ สนุกของผู้อ่าน

รับชมภาพเพิ่มเติมได้ที่ http://dustmemory.multiply.com

me\วาร์ป