ตุ่นทะเลพเนจร

หลังจากออกเรือหาปลามานานในที่สุดผมก็กลับมาแล้วครับพี่น้อง!!!

ใหนๆก็ไปมาตั้งนานไม่มีปลามาฝากก็กระไรอยู่จริงมะ

อ่ะนี่สดๆจากทะเล

หวังว่าได้ของฝากกันไปแล้วคงจะยังมีชีวิตรอดมาอ่านตุ่นทะเลสัญจร#3กันอยู่นะครับ

เอาล่ะหลังจากที่ได้กลับมาจากเรือผมก็ดันติดภารกิจบ้าๆบวมๆอย่างสวนสนามส่ง ผบ.ทร. และ ผบ.สส.อยู่ร่วมอาทิตย์(ไอ้แก่บ้าเอ้ยเกษียนแล้วไม่ไปอยู่บ้านเลี้ยงลูกเลี้ยงหลานมาสร้างความเดืดร้อนให้ตูอีก)

ปล.สำหรับผู้ที่ลากอ่านดูอย่าไปพ้องใครเข้าล่ะเดี๋ยวผมจะตักษัยเอาง่ายๆ

และแล้วผมก็ได้ฤกษ์งามยามดีที่จะเริ่มตุ่นทะเลสัญจรสาม

แต่ก่อนหน้านั้นผมมีอะไรอยากจะอวดด้วย

แตนแต้นแต๊น!!!!

ขาตั้งกล้องใหม่นั่นเองครับพี่น้อง!!!

ในที่สุดผมก็มีอุปกรณ์คู่หูคู่ใจเพิ่มอีกหนึ่งแล้ว

เพราะฉะนั้นเพื่อเป็นการต้อนรับน้องใหม่ก็ต้องไปที่นี่เท่านั้น

เขาสามร้อยยอด!!!!

หากสงสัยว่าทำไมต้องเป็นที่นี่ก็ขอตอบว่าก็เพราะมันเป็นถ้ำน่ะเซ่!

ได้ขากล้องก็ต้องลองถ่ายกับที่มืดๆแสงน้อยๆใช่มั้ยเล่า!!!

ว่าแล้วก็มาเริ่มกันเลยดีกว่า

หลังจากได้รับอิสรภาพจากทางโรงเรียนพวกผมก็ฟอร์มทีมกัน๙ตนเพื่อมุ่งหน้าไปยังอำเภอหัวหินจังหวัดประจวบ

และเมื่อคืนแห่งการสำมะเลเทเมาผ่านพ้นไปก็ได้ฤกษ์งามยามดีที่จะเริ่มทริปนี้

ผมที่ตื่นเช้าสุด(จะโม้ว่าคอแข็ง) ก็มาลองเจ้าคู่หูตัวใหม่นี้ในยามรุ่งอรุณที่โรงแรงนาวีภิรมณ์

ถ้าไม่นับปัญหาในการกะแนวระนาบล้วผมก็คิดว่าขาตั้งอันนี้ใช้งานได้ดีเลยทีเดียวเพราะมันทำให้เจ้ากล้องดิจิตอลดากๆของผมถ่ายรูปได้ชนิดที่ว่า "นิ่งกิ๊ก" มากๆ

 และเมื่อพร้อมกันแล้วก็เตรียมลุย

ปกติผมเป็นคนที่ไม่ชอบถ่ายรูปตัวเองเพราะไม่มีใครถ่ายให้ได้โดนใจเท่าตัวเองถ่ายแต่เนื่องจากทริปนี้มีเพื่อนมนุษย์ที่สนทนาภาษาโอตาคุกับผมรู้เรื่องอยู่ก็เลยจัดไปเล็กน้อย

 เมื่อได้เหมารถรากันเรียบร้อยก็มุ่งหน้าสู่วนอุทยานเขาสามร้อยยอดกันเลย

หากจะสาวเท้าความถึงที่มาของชื่อเขาสามร้อยยอดแล้วละก็มันก็มีตำนานอยู่มากมายเลยกันทีเดียว

อาทิ สมัยก่อนพื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นทะเลและยอดเขาเหล่านั้นก็เป็นหมู่เกาะ จนกระทั้งมีเรือสำเภามาเกยตื้นเพราะพายุจนแล้วจนรอดก็มีผู้รอดชีวิตแค่300คนจึงเรียกว่า "เขาสามร้อยรอด" จนเพี้ยนมาเป็น "เขาสามร้อยยอด" ในทุกวันนี้เป็นต้น ส่วนตำนานอื่นก็ลองไปศึกษากันดูนะครับ

เอาล่ะในที่สุดเราก็มาถึงหาดวัดบางปูกันแล้ว(ชื่อจริงมันไรก็ไม่รุแต่ผมจะเรียกงี้มีไรมะ)

และก็ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงกันให้มากความ ลุยไให้ถึงถ้ำพระยานครซึ่งเป็นไฮไลท์ของทริปนี้กันเลย

เส้นทางจะยาวเหียดสักกี่ลี้ก็ไม่มีหวั่น

หลังจากข้ามเขามาหนึ่งลูกก็พบกับบ้ายบอกกำลังใจ

555 ใครบอกว่าทหารเรือเก่งแต่อยู่บนเรือข้ามเขากี่ลูกก็ไม่หวั่นเฟ้ย!

จากนั้นก็เป็นหาดยาวไปอีกราวสามร้อยเมตรเพื่อไปยังทางขึ้นเขา

และแล้วก็มาถึง

ตอนเด็กๆโดนพ่อลากไปดูพระอาทิตย์ขึ้นบนยอดเขาประจำแค่นี้ไม่หวั่นเฟร้ย

แม้หินผาจะหนักหนาสักเพียงใหนแต่ทุกย่างก้าวก็ยังมั่นคง

ตังเช่น Rebox และ ยีนโทรมๆตัวนี้

กิ้งก่าแอ๊บแบ้ว

(รูปนี้เสียดายนิดๆตรงที่โพกัสผิดจุด)

 ดูนั่นผองเพื่อน!!! ฟ้าใสยังเป็นกำลังใจให้เราอยู่!!!

สู้ต่อไป!!!

ปีนๆๆๆและก็ปีน

และในที่สุดก็มาถึงปากถ้า

ได้เวลาที่คู่หูจะทำงานกันแล้ว!!!

พระรูปรัชกาลที่๑

อีกหนึ่งมุม

เนินหลังจระเข้(มันเป็นตะปุ่มตะป่ำเหมือนหลังจระเข้ประมาณนั้น)

ถ้าเข้าใจถูกนี่ก็คงหัวไอ้เข้ที่ว่า

หลังจากฟันฝ่าอุปสรรค์มานานับประการ(430เมตร) ในที่สุด

ร่างกายผมก็แข็งแกร่งประดุจหินผา!!!!!

จะบ้าเรอะเอ็ง

หลังจากใช้เวลาไปราวๆสองชั่วโมงเศษๆ(เดิน40นาทีถ่ายรูปสองชัวโมง)

ก็ได้เวลากลับ

มุมพักโฆษณา

คิดจะดื่อน้ำดื่ม Crystal

เนื่องจากขากลับพลพรรคผองเพื่อนขี้เกียจเดินกันเลยต้องเหมาเรือกลับตามระเบียบ

ผม: ย้ากกกก!!! ทอดสมอ!!!!

ไต๋เรือ:เอ่อไอ้หนูเรือเกยแล้วไม่ต้อง

ผม: ครับ

พักผ่อนกินข้าวกลางวัน

 ยามเย็น

อาจจะไม่ได้แนะนำเส้นทางเท่าใหร่แต่ ส่วนหนึ่งก็เพราะมันไปกันหลายคนเลยไม่มีเวลาหยุดถ่ายรูปนัก(แค่ถ่ายถ้ำสองชมก็โดนด่าเละละ)

แต่ทริบนี้ผมก็พอใจกับเจ้าขาตั้งกล้องตัวใหม่นี้มาก

ช่วงนี้กำลังเก็บสกิลถ่ายรูปรอใช้ DSLR อยู่ยังไงก็ช่วยๆกันวิจารณ์ด้วยนะครับ

me\วาร์ป