ตุ่นทะเลพเนจร

 

 

ค่ำคืน-แสงเทียน-ดวงดาว

 

ฉันนั่ง...คนเดียว...ริมท่า

 

เพลา...ย่างสู่...ตีสอง

 

นิ่งเงียบ...สงบเย็น...ริมคลอง

 

นั่งอ่าน...หนังสือ...ใต้เทียน

 

 

 

ลมหนาว...พัดโชย...เปลวไหวไหว

 

แสงใกล้...มอดดับ...ลับไป

 

ต่อไฟ...จุดให้...สว่างพลัน

 

 

 

ประดุจเปลว...ประดุจหนึ่ง...ความคิด

 

ประกายจิต...จุด...ประกายฝัน

 

รับทอด...สืบสาน...ส่งกัน

 

ไฉนเลย...ใครนั้น...สร้างได้เอง

 

 

 

ค่ำนี้...ดาวแสง...อ่อนแรงนัก

 

จันทร์ประจัก...เฉิดฉาย...เพ็ญแสง

 

เพียง...แค่ยอม...หรี่แรง

 

คงได้ยล...หิ่งห้อย...เคล้าหมู่ดาว

 

 

 

บทความที่กินใจในยามนั่งริมท่าน้ำ ในครานั้น

"ผ่านพบโดยไม่ผูกพัน

บางทีอาจลึกซึ้งยั่งยืนกว่าร้อยหัวใจเข้ากับทุกอย่างด้วยโซ่ตรวนที่มักตั้งชื่อผิดๆว่า 'ความรัก'

 

แล้วปัจจุบันจะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเรื่อยๆ

เปิดห้วงยามมหัศจรรย์ให้คุณได้เชื่อมโยงโดยไม่ผูกมัด

 

ทุกห้วงขณะคือสิ่งใหม่ที่ไม่มีอะไรซ้ำซากหมุนวน"

 

(ผ่านพบไม่ผูกพัน,เสกสรร ประเสริฐกุล)