ตุ่นทะเลพเนจร

Summer Journal

ฤดูกาลที่ผกผัน #0.0

หน้าร้อนนี้ ผมกำลังจะเดินทาง...

จุดมุ่งหมาย ไม่รู้
ช่วงเวลา สี่วัน กับเพื่อนเดินทางอีกสองคน

แม้ไม่รู้ว่าจะได้ไปพบเจอกับอะไรในการเดินทางนี้ แต่มีสิ่งที่แน่นอนเพียงสิ่งเดียวสำหรับพวกผมทั้งสาม
"พวกเราทุกคนอยากที่จะเดินทาง"

ผมไม่รู้เหตุผลของอีกสองคน แต่สำหรับผม
'มันเป็นอีกช่วงเวลาหนึ่งที่ผมจะได้ทำความรู้จักกับตัวเองให้มากขึ้น'

รู้จักกับตัวเอง ที่สัมพันธ์กับผู้คนและผองเพื่อน
รู้จักกับตัวเองที่ได้คำนึง และจ้องมองในสถานที่ต่างๆ
รู้จักกับตนเองที่ได้พบเจอและประสปกับสิ่งที่ไม่คาดคิดในการเดินทาง

ผมจะรู้จักตนเองได้มากขึ้น...เมื่อผมได้เปิดกว้างให้กับสิ่งอื่นๆ เมื่อผมได้เดินทาง
และสิ่งหนึ่งที่ผมจะทำในการเดินทางในครั้งนี้

ผมจะไม่ออกเดินทางเพื่อหาคำตอบในเรื่องที่ว้าวุ่นอยู่ในใจ
แต่ผมจะพกมันออกไปพร้อมๆกับทุกๆย่างก้าวที่ผมเดินทาง

ผมคิดว่าเมื่อผมเปิดใจให้กับสิ่งอื่นนอกจากปัญหาที่อยู่ตรงหน้า
'ผมจะมองสิ่งที่คยว้าวุ่นอยู่ในใจ ด้วยมุมมองที่ต่างออกไปจากทุกๆครั้ง'

และเพื่อการนี้ผมจะพก 'ผ่านพบไม่ผูกพัน' ของเสกสรรค์ ประเสริฐกุล ไปด้วยเพื่อให้ไม่ให้ตนเองหลงออกจากปณิฐานนี้....




ในการเดินทางครั้งนี้ ทุกสิ่งที่ผมนำไป เป็นแค่เครื่อง 'ประดับ' ในการเดินทาง
มีเพียงใจเท่านั้นที่จะเป็น 'สิงจำเป็น' ในการเดินทางครั้งนี้
 

"ทุกฤดูกาลล้วนมีความงาม และความหมายของมัน
ขอเพียงแต่ท่านอย่ายึดติดอยู่ในฤดูเดียว...ในหุบเขาที่โดดเดี่ยวนั้น
ท่านไม่จำเป็นต้องลบลืม ฉากลำห้วยที่เปี่ยมน้ำ
หรือฉากที่เคยจูงใครข้ามสะพานไปสู่ความหรรษา

แต่ท่านก็ควรพร้อมนั่งอยู่บนโขดหินแห้งโดยลำพัง...ให้ลำแดดโลมไล้"

(ผ่านพบไม่ผูกพัน,เสกสรรค์ ประเสริฐกุล)