ตุ่นทะเลพเนจร

ครบหนึ่งปีแล้ว ที่ผมเริ่มขุดบล๊อกที่มาแอบสมัครทิ้งไว้ตั้งแต่สี่ห้าปีก่อน และเขียนมาได้เป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้...

ไม่นึกเหมือนกันว่าจะเขียนมาได้เป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้นะเนี่ย

ผมมามนั่งทบทวนตัวเองดูแล้ว ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการเขียนของตัวเองมันพัฒนาไปในทางใหน

แต่ผมจะมาลองดูนิสัยของตัวเองที่เปลี่ยนไปจากการเริ่มทำบล๊อกก็แล้วกัน...

1)พกสมุดพก

เป็นธรรมดาที่คนที่ท่องเที่ยวบ่อยๆแบบผม จะต้องเขียนข้อคิดที่ได้จากการเดินทาง แต่ส่วนใหญ่เมื่อจบการเดินทางแต่ละครั้ง อะไรที่มันคิดได้ก็มักจะลืม หรือไม่ก็พอเวลาที่มานึกย้อนดูมันก็จะคิดไม่เหมือนเดิม

ดังนั้นทุกครั้งที่ผมออกเดินทางก็มักจะพกสมุดพกไว้กับตัวเสมอ จะได้จดทุกอย่างที่นึกได้ขณะเดินทาง

...แต่ก็ไม่วายลืมเขียนอะไรลงในบล๊อก ไปบ่อยๆเสมอเลย

2)รีบเขียนตอนมีไฟ แต่เขียนไปไฟดันมอด

เป็นบ่อยๆเลยครับ ประมาณว่าความคิดโลดแล่นปุ๊บก็มานั่งหน้าคอม แต่พอเริ่มลงมือเขียนก็ดันรู้สึกว่าความคิดในหัวมันตีกันจนไม่รู้จะเขียนอะไรดีบางที่ก็เอาที่โน๊ตไว้มาดูแล้วเขียนจนจบ แต่บางทีก็พาลเลิกไปเลยซะอย่างนั้น

เรียนหลักการเขียนมา ครูผมบอกว่าให้เราหัดร่างหัวข้อย่อยที่เราจะเขียนในแต่ละย่อหน้าไว้ก่อนแล้วจึงค่อยเขียน จะทำให้เราเขียนแล้วไม่หลง...แต่มันก็ยังไม่เคยทำสักทีอ่ะนะ

3)มีความสุขตอนที่มีคนมาเม้น

แน่นอนครับการเขียนบล๊อกมี จุดประสงค์ให้คนอื่นมาสับโขกความคิดของเราอยู่แล้ว

ดังนั้นขอขอบคุณทุกๆท่านที่แวะเวียนผ่านเข้ามากันนะครับ

4)เกิดอาการดินพอกหางหมูแล้วรู้สึกผิด

ไม่รู้เหมือนกันทำไมเวลาทิ้งบล๊อกให้ร้างไปนานๆ แล้วมันรู้เป็นความผิดร้ายแรงยังไงก็ไม่รุ

แต่พอจะลุกมาเขียน...ก็ดันไม่รู้จะเขียนอะไรนี่สิ

5)อาการชอบสะสม Draft

เอาสั้นๆง่ายๆเลยครับ เปิด manage ดูตอนนี้มี draft ทิ้งไว้เกือบสิบเลยอ่ะ

6)มีมุมมองที่กว้างขึ้นจากการอ่านเอนทรี่ของเพื่อนบ้านExteenทุกๆคน

ขอขอบคุณทุกทนที่ให้ผมแวะเวียนเข้าไปอ่านบทความดีๆนะครับ

หนึ่งปีถัดจากนี้ผมก็จะพยายามเขียนบทความที่(อาจจะ)ดีๆออกมาอีกให้ได้เลยครับผม