ตุ่นทะเลพเนจร

 

 

ไม่ว่าจะเวลาใหน...ท้องฟ้าก็ยังคงสวยงามตลอดเวลา

 .

.

.

 

 

 

ยามฟ้าเปิด

เป็นดัง ผืนกระดาษ ให้วาดเขียน

เป็นดัง เสียงบ่งบอก ให้แจ่มใส

เป็นสัญญาน เริ่มต้น ผจญภัย

เป็นเพื่อนใจ ยามสดใส และทุกข์ทน

 

 

 

 

 

 

ยามเมฆครึ้ม

 เมฆลอยมามืดครึ้มพามืดมน

เรื่องระทมพาลนึกไม่สดใส

แต่ดูนั่นสายลมเย็นมาไวไว

สัญญานบอกชีวาใหม่กำลังมา

 

 

 

 

 

 

ยามฝนพรำ

สายฝนโปรยความชุ่มชื่่นทั่วสารทิศ

 พาชีวิตที่แห้งเหี่ยวให้สดใส

ดูเหล่าคนจะห่อเหี่ยวไปทำไม

เดินก้าวไปกลางสายฝนให้เบิกบาน

 

 

อยู่ในห้องคนเดียวช่างเหงานัก

เปิดเพลงพักผ่อนคลายคลอสายฝน

บรรยากาศชวนชื่นน่ารื่นรมณ์

ชมสายฝนจิบกาแฟเคล้าเสียงเพลง

 

 

 

 

 

  ยามอัสดง

 แสงฟ้า ย้อมส้ม อมแดงฉาน

 ตระการ แสงสีทอง สว่างใส

เป็นหมาย บ่งบอก ทุกสิ่งไป

สัญญานใกล้ จบวัน พลันทบทวน

 

 

หนึ่งวัน ผจญภัย ตามใจคิด

อาทิตย์ เริ่มลับตา แสนสุขสันต์

พลันหยุด จักรยาน จ้องมองมัน

พลันคิด ทบทวน ร้อยเรื่องราว

 

ในหนึ่งวัน ได้ผันผ่าน และพานพบ

นานาสิ่ง มาร้อยเรียง เสียงขับขาน

ปันทึกไว้ ให้จดจำ ในวิญญาน

บทเดินทาง ใต้แสง ตะวันเอย